รัฐบาลกัมพูชาเริ่มอนุรักษ์และพัฒนาชุมชน

ในศตวรรษที่ 12 โดย Jayavarman VII ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิเขมรวัดที่เข้าใจน้อยแห่งนี้ถูก ทิ้งให้ไม่มีใครอาศัยอยู่เป็นเวลาเกือบ 800 ปี เวลาการปล้นสะดมอย่างรุนแรงและการปกครองอย่างไม่หยุดยั้งของธรรมชาติทำให้สถานที่แห่งนี้อยู่ในสภาพกึ่งล่มสลาย มันถูกบันทึกอยู่ในรายชื่อเบื้องต้นของยูเนสโกในปี 1992

เริ่มต้นในปี 2551 กองทุนมรดกโลกและรัฐบาลกัมพูชาเริ่มอนุรักษ์และพัฒนาชุมชนโดยเริ่มเปิดคอมเพล็กซ์ให้กับผู้มาเยี่ยมชมในไม่ช้า ในการเดินทางไปยัง Banteay Chhmar ระยะไกลซีเอ็นเอ็นพบโลกลึกลับห่างไกลจากฝูงชนและเสียงของเสียมเรียบ ถือเป็นหนึ่งในคอมเพล็กซ์ของวัดเขมรที่สำคัญที่สุดในสมัยรุ่งเรือง Banteay Chhmar ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่บุตรชายของนายเสาวลักษณ์คุมาราที่ 7 และผู้บัญชาการกองทัพทั้งสี่